Μαγική και ονειρεμένη.. Η πιο πολύχρωμη ελληνική πόλη μοιάζει βγαλμένη από τα ωραιότερα παραμύθια

Στην αυτοβιογραφία του ο Μάνος Χατζιδάκις κάνει λόγο για δύο Ξάνθες: τη διατηρητέα, όπου γεννήθηκε, και την άλλη, τη «φριχτή» όπως την περιγράφει, που χτίστηκε μεταγενέστερα.

Υπερβολικό; Μάλλον, όσο και η άναρχη οικοδόμηση που τη δεκαετία του ’70 μπορείς να πεις ότι σάρωσε με τις «μοντέρνες» και άχαρες εμπνεύσεις της τον πίνακα της Belle Epoque. Αν κάτι πάντως σε παρηγορεί, είναι πως όσο ανυποψίαστος κι αν φτάσεις έως εδώ, υπάρχουν ακόμα αμέτρητα πράγματα να τη ζωντανεύουν.

 

Ετσι κι αλλιώς, Ξάνθη δεν είναι μόνο η παραμυθένια Παλιά Πόλη με τα καλντερίμια και τα αρχοντικά ή η σύγχρονη που με τους φοιτητές να μην την αφήνουν να γεράσει γίνεται όλο και πιο φιλόξενη.

Στα περίχωρα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα, ιστορικοί οικισμοί σε μαγεύουν με τις αρχιτεκτονικές και τα μνημεία τους την ώρα που η φύση σε αποτελειώνει: από τους μαιάνδρους του Νέστου και τον καταρράκτη του Λιβαδά έως το περιβαλλοντικό βασίλειο της Βιστονίδας, και από το δάσος της Χαϊντού έως τα Πομακοχώρια, ο Νομός Ξάνθης μοιάζει με τόπο για όνειρα. Σ’ αυτή την άκρη του Βορά με τους παγωμένους χειμώνες και τα τσουρουφλιστά καλοκαίρια, τίποτα δεν τελειώνει.

Γεωγραφικά μιλώντας, ο Νομός Ξάνθης συνορεύει με τη Βουλγαρία στα βόρεια, τους Νομούς Δράμας και Καβάλας στα δυτικά, της Ροδόπης στα ανατολικά και βρέχεται από το Θρακικό πέλαγος στα νότια. Σαν ταξιδιώτης προς ταξιδιώτη, η αλήθεια είναι πως αν δεν ξεκινάς από Βόρεια Ελλάδα (γύρω στα 50 χλμ. από την Καβάλα και 220 χλμ. από Θεσσαλονίκη) δεν επιλέγεις εύκολα την Ξάνθη για το επόμενο ταξίδι. Ομως τα 730 χλμ. που τη χωρίζουν από την Αθήνα αξίζουν κάθε ώρα απόστασης, που για να το θέσουμε ευθέως είναι γύρω στις 7,5 οδικώς και 9 με το τρένο.

 

Μίλια μακριά από το σκεπτικό των πολυσύχναστων προορισμών, η περιοχή αυτή είναι ό,τι εύχεται ο λάτρης του εναλλακτικού/φυσιολατρικού/πολιτιστικού τουρισμού, του καλού φαγητού και των ζεστών ανθρώπων χειμώνα – καλοκαίρι.

Κι αν κάποια λέξη σας λείπει από το κείμενο ως εδώ, αυτή θα είναι σίγουρα η «πολυπολιτισμικότητα» – δεν υπάρχει αναφορά στην Ξάνθη χωρίς αυτόν τον χαρακτηρισμό και είναι πέρα για πέρα αληθινός.

Ναι, η Ξάνθη είναι ένα μείγμα αλλόθρησκων ανθρώπων, όμως πάει καιρός που χριστιανοί και μουσουλμάνοι συμβιώνουν μια χαρά σε αυτόν τον τόπο, πάνω στο «σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης» (επίσης αναπόφευκτο κλισέ).

Πηγή